งานศึกษานี้ต้องการเริ่มต้นบทสนทนาเกี่ยวกับประเด็นเรื่องรักร่วมเพศในศาสนาอิสลามผ่านเส้นแบ่งทางเพศที่ปรากฏชัดในโรงเรียนสอนศาสนาอิสลามผ่านความคิดว่าด้วย “ความเป็นพี่น้อง” กันในอิสลามซึ่งนำไปสู่ความสัมพันธ์แบบรักเพศเดียวกัน โดยยังคงนิยามตัวเองในหลากหลายลักษณะเช่น ชายแท้ เกย์ และกะเทย ของวัยรุ่นชายมุสลิมเพราะการ สัมผัสกายของผู้ชายด้วยกันเองทำให้เกิดความรู้สึกสบายใจระหว่างกัน เพราะศาสนาบัญญัติห้ามไม่ให้แตะเนื้อต้องตัวเพศตรงข้าม และช่วยหันเหให้มีความรู้สึกผิดบาปของตนต่อความคิดทางศาสนา พวกเขาจึงตีความหลักการทางศาสนาที่เกี่ยวกับเรื่องร่างกายและเพศวิถีใหม่เพื่อรองรับแรงปรารถนาทางเพศของตัวเอง

ประเภทหนังสือ : งานวิชาการด้านเพศสภาพ-เพศวิถี
แหล่งอ้างอิง : สมัคร์  กอเซ็ม. “ปอแนใต้ปอเนาะ : ชาติพันธุ์วรรณาย้อนมองดูตัวเองของ “เควียร์มุสลิม” และความทรงจำวัยเด็กในโรงเรียนสอนศาสนา.” วารสารประวัติศาสตร์ ธรรมศาสตร์. ฉ.1,4. 2560.
–>ห้องสมุด อาจารย์อัมพร  หมาดเด็น.