การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการกระทำผิดซ้ำคดียาเสพติดของผู้ต้องขังหญิงซึ่งเห็นการวิจัยเชิงคุณภาพที่เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการกับเจ้าหน้าที่หรือผู้คุมในเรือนจำ จำนวน 10 คน แล้วนำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์เนื้อหาโดยใช้หลักตรรกะเทียบเคียง แนวคิด ทฤษฎี และงานวิจัยควบคู่บริบท     ผลการวิจัยพบว่าการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังหญิงไม่สิ้นสุดหากมีชีวิตความเป็นอยู่ที่แร้นแค้น มีภาระต้องรับผิดชอบเลี้ยงดูลูกและไม่มีญาติพี่น้องคอยช่วยเหลือด้วยแล้ว รวมทั้งส่วนใหญ่มีการศึกษาต่ำทำให้ถูกหลอกได้ง่ายจากผู้ชายที่เป็นแฟนหรือสามี หรือเพราะความรักอยากมีอนาคตสร้างครอบครัวที่ดี ต้องการเงินมากจนเลือกที่จะกระทำผิด อย่างมิอาจหลีกเลี่ยง แม้จะมีเจตนาหรือไม่ก็ตาม ส่วนใหญ่ได้รับโทษทัณฑ์ในสถานเบาได้การอภัยโทษออกมาในครั้งแรก ซึ่งถือเป็นโชคดีมาก แต่ผู้ต้องขังหญิงเหล่านี้ก็ไม่เข็ดหลาบกับโทษทัณฑ์ที่ได้รับ แม้ตอนที่ถูกจำคุกจะตั้งใจไว้ว่าไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดที่เป็นอบายมุขทางแห่งความเสื่อมอีก เมื่อกลับมาอยู่ในสภาวะสิ่งแวดล้อมเดิมและผู้คนใกล้ชิดรอบบ้างเดิมไม่นานนักก็เป็นสาเหตุให้หวนกระทำความผิดซ้ำ

ผลการศึกษาในครั้งนี้เป็นประโยชน์ต่อบุคคลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องโดยตรงสำหรับการกำหนดเป็นแนวนโยบายและมาตรการป้องกันและแก้ไขปัญหาการกระทำผิดซ้ำให้ผู้ต้องขังกลับตัวเป็นคนดีคืนสู่สังคมมิให้หวนกลับมากระทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีกต่อไป  (นิศากร อุบลสุวรรณ, 2557)