การศึกษามีมุ่งส่งเสริมพฤติกรรมการตรวจหามะเร็งปากมดลูกในสตรีที่แต่งงานแล้วอายุระหว่าง 25-59 ปี โดยนำแนวคิดเครือข่ายสังคมมาใช้ในการดำเนินการตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ กลุ่มตัวอย่างเป็นสตรีที่แต่งงานแล้วจำนวน 111 คน ถูกคัดเลือกด้วยวิธการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายๆ แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 54 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 57 คน กลุ่มทดลองจะแบ่งออกเป็น 6 กลุ่ม ตามเครือข่ายสังคมที่มีอยู่และแต่ละกลุ่มจะมีตัวแทนเครือข่ายสังคมซึ่งได้รับการคัดเลือกด้วยเทคนิคสังคมมิติร่วมกับการทำแผนที่เครือข่ายสังคม เป็นผู้ถ่ายทอดข้อมูลข่าวสารเรื่องมะเร็งปากมดลูก โน้มน้าวชักชวนและกระตุ้นเตือนสมาชิกของตน มีการเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ก่อน-หลังทดลอง เก็บรวบรวมข้อมูลการรับการตรวจมะเร็งปากมดลูกในกลุ่มตัวอย่างหลังจากเสร็จสิ้นการทดลอง 8 สัปดาห์  ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นกว่าก่อนการทดลองและดีขึ้นกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ในเรื่องของความรู้เรื่องโรคมะเร็งปากมดลูก การรับรู้โอกาสเสี่ยงของการเป็นโรคมะเร็งปกมดลูก การรับรู้ความรุนแรงของโรคมะเร็งปากมดลูก สัดส่วนการไปรับการตรวจมะเร็งปากมดลูกในกลุ่มทดลองมีมากกว่ากลุ่มเปรียบเทียบและมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ซึ่งผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การใช้เครือข่ายสังคมเป็นช่องทางการสื่อสารตามวิถีชีวิตชนบท สามารถเพิ่มการรับรู้และความครอบคลุมในการรับการตรวจมะเร็งปากมดลูกได้เป็นอย่างดี